Hola!, Ni hao!, Salamat datang!, Xin Chao!
Witajcie w dniu pierwszej, jesiennej pełni księżyca. Tak to już dziś. A jak jesienna to... czas na Mid Autumn Festiwal.
W sumie to podwójne święto dla mnie, bo dzisiaj jest Dzień Niepodległości Meksyku.
Wiele osób zakłada, że obchody "Cinco de Mayo" oznaczają Dzień Niepodległości Meksyku. Ale chociaż 5 maja jest ważną datą w kalendarzu Meksyku, nie oznacza dnia jego niepodległości. W rzeczywistości 16 września jest Dniem Niepodległości Meksyku — ale nawet ta data nie jest datą, w której Meksyk ogłosił swoją niepodległość. Zaskoczeni? Ja też, dlatego rozwinę ten temat w osobnym artykule.
Podczas pełni jesiennego księżyca, kiedy cała Azja Wschodnia zanurza się w świętowaniu Mid Autumn Festival, zapraszam na niezapomnianą podróż, aby doświadczyć różnorodności tego święta w Chinach i krajach Azji Południowo-Wschodniej. To czas Festiwalu Środka Jesieni, kiedy cały region ożywa w świetle księżyca i blasku kolorowych lampionów.
W starożytnych Chinach, za czasów dynastii Tang (ok. 618-907 n.e.), obchody Święta Środka Jesieni stały się powszechne i szybko zyskały na znaczeniu. W tych dniach, Pekin wita blaskiem tysiąca kolorowych lampionów unoszących się nad miastem. Spacerując po mitycznym Zakazanym Mieście, skosztować można słynnych chińskich ciasteczek księżycowych, jednocześnie podziwiając rodzinne uroczystości. Tradycyjnie związane z podziękowaniami za udane zbiory, święto to ma swoje mityczne korzenie w legendzie o Chang’e, kobiecie, która połknęła eliksir nieśmiertelności i uniosła się na księżyc, pozostawiając swojego ukochanego Hou Yi na ziemi. W to święto szczególnie popularne były ciasteczka księżycowe (yue bing), nadziewane pastą z czerwonej fasoli lub lotosu, często z żółtkiem jajka symbolizującym księżyc. Opowieści o Chang’e, bogini księżyca, której legenda jest głęboko związana z festiwalem, powiązane są z osobą młodego chłopca, Li Wei, który postanowił wyruszyć w podróż, by spotkać Chang’e i odkryć tajemnicę jej mocy, będąc zainspirowanym opowieściami o jej romantycznym losie.
Pójdźmy jego śladem…
Opuszczając rodzinny dom, Li Wei zabrał ze sobą właśnie te ciasteczka, symboliczne dla perspektywy dobrobytu i jedności rodziny, które w czasie podróży dodawały mu sił i przypominały o domu.
Li Wei w swej podróży dotarł do zielonych pól ryżowych Wietnamu.
W Wietnamie, Mid Autumn Festival, znany jako Tết Trung Thu, trwał blisko tydzień od 15 dnia ósmego miesiąca księżycowego i kładł nacisk na rodzinne biesiadowanie. To czas, kiedy dzieci maszerują z kolorowymi lampionami, a rodziny dzielą się ciasteczkami zwanymi bánh trung thu - lokalnymi wersjami ciasteczek księżycowych, zarówno słodkich, jak i pikantnych. Li Wei spotkał mądrego starca na wiejskim targu, który opowiedział mu o wielkim smoku, strażniku magicznego kamienia księżycowego ukrytego w sercu Gór Marmurowych. Powiedziano mu, że kamień ten kryje w sobie tajemnicę wiecznego światła księżycowego. Smok ten był częścią lokalnych wierzeń, symbolizujących ochronę i mądrość. Podczas rozmowy ze starcem, został poczęstowany innymi przysmakami, jak szczodrze nadziewane owoce oraz słodkie zupy z fasoli mung. Te dania, wedle opowiadań, miały przynosić szczęście i wytrwałość.
Podczas swojej podróży Li Wei zawitał do Tajlandii, gdzie tradycje związane z księżycowymi świętami obejmowały wspaniałe ceremonie i tańce, choć Mid Autumn Festival nie jest obchodzony tak szeroko jak w Chinach czy Wietnamie. Tańce, w które zaangażowany był Li Wei, nawiązywały do ceremonii oddających hołd przodkom i naturze, podkreślając znaczenie solidarności społecznej i pamięci o przeszłości. Wierzono, że taniec ten przyciąga energię księżyca, dając bogate plony ryżu. Li Wei przyłączył się do tańca, szukając wskazówek, które pozwolą mu odnaleźć drogę do magicznego kamienia. W czasie ceremonii, podawano kleisty ryż z mango, co stanowiło słodkie zakończenie rytualnych posiłków. To, znane dzisiaj pod nazwą “sticky rice mango” danie, ze swoją jedwabistą konsystencją, stało się metaforą harmonii między ziemią a niebem, której poszukiwał.
Na swojej drodze spotkał Li Wei wędrownego handlarza z Malezji, który powiedział mu o tajemniczym jeziorze, które odbija księżycowe światło - była to lokalna legenda, mówiąca o połączeniu ziemi z niebem. Malezja, z jej liczną chińską diasporą, również przyjęła tradycje Mid Autumn Festival. W tamtych czasach malezyjskie święto było pełne lampionów symbolizujących jedność i przewodnictwo duchowe. Li Wei przekroczył gęste dżungle i w końcu dotarł do jeziora, gdzie odnalazł wskazówki prowadzące do miejsca ukrycia magicznego kamienia. Podczas wędrówki, Li Wei posilał się lokalną odmianą ciasteczek księżycowych, ale również nasi lemak – pikantnego ryżu kokosowego, serwowanego z orzeszkami ziemnymi i anchois. Smak ten zaskoczył go i wzbogacił jego spojrzenie na łączność kulturową oraz kulinarną różnorodność między regionalnymi tradycjami.
Podążając za wskazówkami, Li Wei przybył do Kambodży. W Kambodży, podczas wizyty Li Wei w świątyni Angkor Wat, historia nabrała nowego znaczenia. Choć Kambodżanie obchodzą inne święta, wpływy chińskich tradycji były widoczne. Świątynia z jej niezwykłą architekturą, przedstawiała miejsce, w którym ludzkość mogła zetknąć się z boskością. To tutaj, w świetle pełni księżyca, odkrył prawdziwą magię księżycowego kamienia. Spotkał ducha dawnego kapłana, który posłużył się kamieniem, by otworzyć okno do niebios, umożliwiając Chang’e odwiedzanie świata ludzi. To również tutaj, w świątyni, natknął się na lokalne specjały, takie jak amok – rybę gotowaną na parze w liściach bananowca z mleczkiem kokosowym. Perfekcja przygotowania tego dania odpowiadała sakralności miejsca, podkreślając duchowy aspekt jedzenia jako elementu obchodów świąt i zjednoczenia z przodkami.
Dzięki swojej podróży i zdobytej wiedzy, Li Wei zrozumiał, że prawdziwa magia leży w sercach ludzi, w ich zdolności do współpracy i wspólnego świętowania życia. Wróciwszy do Chin, Li Wei nie tylko dzielił się swoimi przygodami, ale także przywiezionymi przepisami i opowieściami kulinarnymi, wzbogacając, podczas jesiennego święta, stoły swojej wioski. Jego podróż, spleciona z wieloma smakami i aromatami, była świadectwem tego jak jedzenie może łączyć kultury i tradycje, odciskając w sercach ludzi piętno integracji i wspólnoty pod blaskiem srebrnego księżyca.
Historia Li Wei przetrwała jako wielka legenda opowiadana podczas Festiwalu Środka Jesieni. To opowieść o odwadze, przyjaźni i magii, która łączy ludzi pod srebrnym blaskiem księżyca.
Piękna opowieść, nieprawdaż?
Dla mnie święto Mid-Autumn Festival zawsze będzie się kojarzyło z Singapurem, gdzie świętowałem je pierwszy raz. Nowoczesne miasto-państwo łączy w sobie multikulturowe dziedzictwo całej Azji. To tutaj różnorodność i piękno, jakie zaoferowała mi Azja podczas Mid Autumn Festival, przybiera swoją, najpiękniejszą postać. W Gardens by the Bay uczestniczyłem w zachwycającym festiwalu latających lampionów. Dane mi było skosztować również kreatywnych wariacji ciasteczek księżycowych, takich jak lody o smaku duriana, potwierdzające unikalne podejście do tego samego święta, łącząc tradycję z lokalną kulturą w sposób, który na zawsze odmienił moje spojrzenie na świat.
To właśnie Singapur najlepiej oddaje proces koegzystencji tradycji z nowoczesnością.
Najbardziej okrągły księżyc widać jesienią. To czas spotkań.
Życzę Ci szczęśliwego Dnia Środka Jesieni i wspaniałego życia.
The roundest moon can be seen in the autumn. It is time for reunions.
I wish you a happy Mid-Autumn Day and a wonderful life.
月到是秋分外明,又是一年团圆日,祝你节日愉快,身体安康
Trăng tròn nhất có thể được nhìn thấy vào mùa thu. Đã đến lúc đoàn tụ.
Chúc bạn một ngày Trung thu vui vẻ và một cuộc sống tuyệt vời.
Hasta luego!
Arek
Muzyka do podcastu i radia pochodzi z serwisu Pixabay.com
Muzyka do podcastu i radia pochodzi z serwisu Pixabay.com
Muzyka do podcastu i radia pochodzi z serwisu Pixabay.com